A A A

"Biuletyn katechetyczny" nr 10-11 (116-117) listopad - grudzień 2013

 

 

 

 

WIERZĘ W SYNA BOŻEGO – PAN PRZYCHODZI

 

Zbliżający się okres Adwentu otwiera Rok Liturgiczny, w którym na nowo będziemy oczekiwać przyjścia Pana. Sprawując liturgię, Kościół stale ukazuje, że Jezus Chrystus jest z nami i jednocześnie przychodzi, aby nauczać i jednoczyć z Bogiem. W pierwszą niedzielę Adwentu 2013 roku rozpoczniemy realizację czteroletniego Programu duszpasterskiego, którego hasłem są słowa: Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa. Program nawiązuje do 1050. rocznicy Chrztu Polski, którą będziemy przeżywać w 2016 roku. Świętowanie tej rocznicy jest ważne, gdyż pozwala nam odkrywać i doceniać chrześcijańskie korzenie, z których wyrastamy. Kościół, jako wspólnota wiernych, w roku liturgicznym 2013/2014, będzie skupiony wokół hasła: Wierzę w Syna Bożego i ma poprowadzić przez doświadczenie wiary, nawrócenie i chrzest ku postawie apostolstwa[1].

Adwent to apel Boga do człowieka, aby konkretnie zaangażował się w przemianę swojego życia. Zachęca do uświadomienia sobie, że życie nacechowane jest ciągłym oczekiwaniem. Również teksty liturgiczne tego okresu ukazują osoby oczekujące na przyjście Mesjasza, a więc: Najświętszą Maryję Pannę, św. Jana Chrzciciela czy proroka Izajasza, który wspomina dawne oczekiwanie ludzi na przyjście obiecanego Zbawiciela. Niektórzy mogą powiedzieć, że Jezus Chrystus przychodzi do nas każdego roku od wielu tysięcy lat, więc czy może nam coś nowego zaproponować? Odpowiedzi na to pytanie udziela nam bł. Jan Paweł II: Adwent odnawia oczekiwanie na Chrystusa, który przyjdzie, aby nas zbawić w pełni urzeczywistniając swe królestwo sprawiedliwości i pokoju. Adwent ma ukazać, że Jezus po, to przychodzi, aby nam przypomnieć, że stoimy przed kolejną życiową szansą. Jeżeli człowiek pozwali działać Bogu w swoim życiu, to On zmieni jego jakość, w taki sposób, że nabierze ono sensu i właściwego celu. Działalność liturgiczna Kościoła w czasie Adwentu ma umożliwić osobiste spotkanie z nadchodzącym Panem, poprzez spotkania rekolekcyjne, Msze Święte Roratnie czy spowiedzi przedświąteczne. Wszystko po to, aby człowiek mógł sobie uświadomić, że to Chrystus przychodzi specjalnie do niego. Oczekiwanie w Adwencie ma różne znaczenia. Jest przygotowaniem do Świąt Bożego Narodzenia. Jezus przychodzi do nas w osobie dziecka, które narodziło się w ubóstwie. Można powiedzieć, że Bóg zrezygnował z przynależnej Mu chwały i przychodzi do człowieka, aby zapowiedzieć mu wyzwolenie z grzechu. Adwent jest nieustannie obecny na ustach modlącego się Kościoła, który na Mszy Świętej, po konsekracji i po Ojcze nasz wypowiada słowa: oczekujemy Twego przyjścia w chwale... przyjścia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Oznacza to, że współczesny człowiek, mimo tak odległych wydarzeń historycznych, może obecnie uczestniczyć w tajemnicach zbawczych, o których jest mowa w Piśmie Świętym. Również każdy człowiek oczekuje na przyjście Jezusa, które dokonuje się osobiście w nim samym, niezależnie od czasu i pory roku. Wreszcie Adwent to oczekiwanie na ostateczne przyjście Chrystusa w dniu ostatecznym.

W otwierającym się przed nami nowym roku liturgicznym pragniemy usilnie rozwijać to pragnienie oczekiwania Pana poprzez wiarę w Syna Bożego i komunię z bliźnimi. Źródłem wiary w Syna Bożego ma być pogłębiona lektura Pisma Świętego. Zakłada nieraz długą i trudną pracę nad ukazaniem Biblii jako Słowa Bożego, wskazanie jej ważności w życiu chrześcijańskim oraz pogłębianie duchowości biblijnej. Potrzebne jest podjęcie konkretnych działań ewangelizacyjnych w parafiach, by głosząc kerygmat, doprowadzić człowieka – wcześniej ochrzczonego – do wyboru Jezusa i wejścia na drogę konsekwentnego naśladowania Go w codzienności. Na fundamencie wiary w Boga należy budować chrześcijańskie relacje z bliźnimi. Źródłem trwałej komunii między ludźmi nie może być człowiek, sam obarczony wieloma ograniczeniami. Dla chrześcijanina jedynym źródłem takiej komunii jest Chrystus. Poznanie Boga poprzez naukę o Jego Synu oraz podjęcie działań ewangelizacyjnych dla dzieci, młodzieży i dorosłych wpłynie na poprawę wzajemnych relacji pomiędzy wierzącymi w Kościele. Ta komunia pomiędzy ludźmi ma ostatecznie prowadzić do tego, by każdy ochrzczony był przygotowany na przyjęcie większej odpowiedzialności za jego ewangeliczny kształt oraz czynnie uczestniczył w misji apostolskiej.

Propozycje dla katechetów i duszpasterzy:

– prowadzić w katechezie do spotkania z Chrystusem i dążyć do przeżywania Jego obecności przez wspólne akty wiary, nadziei i miłości;

– przygotowywać grupę na katechezie przez skupienie i modlitwę do przyjęcia Słowa Bożego;

– kierować katechizowanych ku liturgii Słowa i eucharystycznej wspólnocie;

– wprowadzać do przeżywania obecności Chrystusa w roku liturgicznym przez ukazanie świąt i okresów liturgicznych jako zbawczych wydarzeń i zapowiedzi eschatologicznego dopełnienia;

– omawiać potrzeby środowiska i szukać możliwości wspólnego pomagania bliźnim.

 



[1] Por. Wierzę w Syna Bożego przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa. Program duszpasterski Kościoła w Polsce na lata 2013-2017, Poznań 2013, s. 11.

 

 

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 


 

 

 

W ramach przygotowań do przyjęcia sakramentu bierzmowania

 

JEZUS CHRYSTUS – MESJASZ, KTÓREGO ZAPOWIADAJĄ PROROCY

[Propozycja do wykorzystania podczas Mszy Świętej lub Nabożeństwa Biblijnego]

 

Rozpoczynamy czas Adwent. Jego nazwa przypomina o nadejściu czegoś lub kogoś bardzo ważnego, szczególnego. Z jednej strony, po raz kolejny mamy cztery tygodnie na przygotowanie do Świąt Bożego Narodzenia, pamiątki pierwszego przyjścia Jezusa Chrystusa; z drugiej strony – razem z wszystkimi chrześcijanami czekamy na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, naszego Mistrza i Zbawiciela

– na końcu świata przyjdzie w swojej Boskiej chwale. Jako gimnazjaliści przeżywacie jeszcze jeden adwent: czekacie na dzień, w którym Duch Święty przyjdzie was napełnić swoimi darami w sakramencie bierzmowania. Jak przeżyć te adwenty? Zasada za każdym razem jest ta sama: należy czuwać. Ważne jednak by nie było to tylko siedzenie z założonymi rękoma i nicnierobie. Wręcz przeciwnie: potrzeba pracy nad sobą. Ciekawie o tym pisze św. Paweł w liście do Tesaloniczan: „kto nie chce pracować, niech też nie je. Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was postępują wbrew porządkowi: wcale nie pracują, lecz zajmują się rzeczami niepotrzebnymi. Tym przeto nakazujemy i napominamy ich w Panu Jezusie Chrystusie, aby pracując ze spokojem, własny chleb jedli” (2Tes 3,10-13).

Pracować ze spokojem to nie tylko zarabiać na powszedni chleb, ale również pracować nad sobą: nad swoim charakterem, wiarą, postępowaniem. Czuwać i pracować nad rozwojem wiary to przede wszystkim sięgać po Pismo Święte i rozważać Słowo Boże w nim zawarte. W adwencie warto sięgnąć do ksiąg napisanych przez proroków, a zawartych w Starym Testamencie. To właśnie przez proroków Bóg wzywał Izraelitów do pracy nad sobą: do nawrócenia i poprawy życia, a także odnawiał z nimi przymierze (YC 8). Wiele proroctw zapowiada też nowe i wieczne Przymierze, które rozpocznie się wraz z przyjściem Mesjasza Pańskiego – Jezusa Chrystusa.

[Podczas spotkania prowadzący przedstawia kilka wybranych proroctw. Przyda się duża plansza podzielona na dwie kolumny: z lewej strony wpisuje się lub umieszcza kartę z imieniem proroka + sigla, z prawej – wpisuje się lub wkleja informację, co prorok mówi o Mesjaszu]

Proroctwa do analizy:

1. Mi 5,1-2 – narodzenie w Betlejem (def. „wcielenie” – przyjęcie przez Boga ludzkiej natury w Jezusie Chrystusie. To fundament wiary chrześcijańskiej i nadziei zbawienia człowieka, YC s. 17);

2. Iz 7,14 – urodzi Go Panna/Dziewica, a imię Jego brzmi Emmanuel tzn. „Bóg z nami”;

3. Dn 7,13-14 – Mesjasz to Syn Człowieczy, który będzie panował nad całym światem widzialnym i niewidzialnym, a Jego Królestwo nie przeminie;

4. Iz 61,1-2 – namaszczony przez Boga, głosi Dobrą Nowinę, leczy rany, uwalnia więźniów, pociesza smutnych;

5. Za 9,9 – król, który na osiołku wjeżdża do Jerozolimy;

6. Iz 53,3-5 – cierpi, odrzucony przez ludzi, przebity za grzechy;

7. Iz 9,5-6 – Syn, dziecię, imiona: Bóg mocny, Książę pokoju;

8. Iz 53,11-12 – ofiarował siebie na śmierć za grzechy ludzi, zaliczony do przestępców.

Wszystkie powyższe proroctwa odnoszą się do Jezusa Chrystusa i Jego misji. W Jego Osobie wypełniły się wszystkie starotestamentalne proroctwa.

Wyobraźmy sobie dom, w którym jest sto drzwi i sto zamków. Zamki są tak nowoczesne i skomplikowane, że żaden ślusarz nie mógł dorobić do nich klucza.

[„Klucznik” – doświadczenie opisujące problem: jeden z gimnazjalistów, mając do dyspozycji spory pęk kluczy i 30 sekund, ma otworzyć jedną kłódkę... zadanie nie może się udać ]

Wtedy pojawia się człowiek, który ma jeden uniwersalny klucz pasujący do wszystkich skomplikowanych zamków i otwiera wszystkie drzwi.

[Pojawia się „klucznik” – inny gimnazjalista, który wie, który klucz pasuje i otwiera kłódkę]

Starotestamentalne proroctwa są jak seria skomplikowanych zamków w stu drzwiach, czekających na pojawienie się Klucznika – Człowieka, który ma klucz. Jeden i tylko jeden na świecie Człowiek pasuje do tych niezwykłych opowieści, a jest Nim Jezus Chrystus.

Proroctwa są różne. Jedne mówią wprost, zupełnie jasno i precyzyjnie o Mesjaszu. Inne są bardziej ogólnikowe, jak wskazówki czy drogowskazy. Niektóre przypominają trochę zamek szyfrowy i brzmią tajemniczo. Ale gdy złożymy je w całość odczytujemy pełne świadectwo zapowiadające Zbawiciela, świadectwo nie do odparcia.

Podsumowanie:

1. „Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa z Nazaretu»” (J 1,45).

2. „Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów” (Dz 10,43).

Mając na uwadze wasze przygotowanie do bierzmowania, zostawiam wam w pamięci słowa, które do swojego ucznia napisał św. Paweł: „Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jezusie. Wszelkie Pismo od Boga natchnione [jest] i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości – aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu” (2Tm 3,14-17).

W opracowaniu wykorzystano pomoce z: Mesjasz przyjdzie, w: Spotkanie ze Słowem, Kraków 2012.

 

 

Ks. Stanisław Piekielnik

 

 


 

 

 

OGŁOSZENIA

 

  1. Dziękuję wszystkim PT. Katechetom świeckim i duchownym oraz Siostrom zakonnym, którzy włączyli się w sympozjum katechetyczne pt. Chrystocentryzm nauczania i posługi Biskupa Edwarda Materskiego, zorganizowane przez Instytut Teologii Pastoralnej i Katechetyki KUL oraz Wydział Katechetyczny Kurii Diecezji Radomskiej 19 października br. Ze względu na zainteresowanie chcemy wydać wygłoszone referaty w pozycji książkowej. Zaświadczenia o udziale w sympozjum katechetycznym można odebrać na spotkaniach rejonowych u księży wizytatorów.
  2. W kalendarzu liturgicznym zbliża się czas Adwentu. Program duszpasterski w roku 2013/2014, będzie skupiał się wokół hasła: Wierzę w Syna Bożego i ma prowadzić przez doświadczenie wiary, nawrócenie i chrzest ku postawie apostolstwa. Przeżyć okres Adwentu to przygotować się na spotkanie z Osobą – „Wydarzeniem”, jakim ciągle jest dla świata i człowieka, przyjście Syna Bożego – Jezusa Chrystusa. Adwent jest okazją do odkrycia wraz z Maryją na nowo tajemnicy Chrystusa, który jest sensem życia i wiary oraz historii ludzkości. Wspominając przyjście historyczne, kierujemy nasze myśli ku przyszłości, ku ostatecznemu spotkaniu z Chrystusem. W tym czasie Kościół zachęca nas do wpisanych w polską tradycję Rorat, czyli Mszy Świętych ku czci Najświętszej Marii Panny. Wykorzystajmy dobrze czas Adwentu poprzez systematyczne uczestnictwo wraz z dziećmi i młodzieżą w Roratach oraz naukę stosownych pieśni, udział w parafialnych rekolekcjach, spowiedzi, a także organizowanie w szkołach okolicznościowych spotkań świątecznych. Organizując szkolne akademie świąteczne czy też „dzielenie się opłatkiem”, pamiętajmy o wcześniejszym zaproszeniu miejscowych duszpasterzy.
  3. Przypominamy o organizowaniu tzw. „katechez otwartych” w ramach dekanatów, w których powinni uczestniczyć katechizujący z danego dekanatu księża, siostry zakonne i katecheci świeccy. Informujemy księdza proboszcza i odpowiedzialnego za dany rejon księdza wizytatora.
  4. W pierwszą niedzielę Adwentu 1 grudnia br. o godz. 10.00 rozpocznie się w WSD w Radomiu adwentowy dzień skupienia dla katechetów świeckich, który poprowadzi ks. prof. dr hab. Jan Kochel z Wydziału Teologii Uniwersytetu Opolskiego na temat: Głoszenie kerygmatu w procesie nowej ewangelizacji. Zachęcamy wszystkich katechetów świeckich do licznego udziału.
  5. Informujemy, że dyrektor szkoły zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oświatowego nie może zatwierdzać programów i podręczników do nauczania religii, leży to w gestii strony kościelnej. Tę kwestię reguluje paragraf 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach z 14.04.1992 r. Czytamy w nim między innymi: nauczanie religii odbywa się na podstawie programów opracowanych i zatwierdzonych przez właściwe władze Kościołów i innych związków wyznaniowych i przedstawionych Ministrowi Edukacji Narodowej do wiadomości. Katecheta winien przedstawić do wglądu dyrektora szkoły, zatwierdzony przez Komisję Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski program nauczania religii jak i nadane przez ww. Komisję numery podręczników.
  6. Przygotowanie dzieci i młodzieży do sakramentów, szczególnie do Pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej w klasie III SP oraz młodzieży klas III gimnazjum wymaga prowadzenia systematycznych spotkań w parafii. Taki obowiązek włączenia się w parafialne przygotowanie spoczywa na wszystkich katechizujących.
  7. W związku z organizowanymi przez Wydział Katechetyczny konkursami katechetycznymi informujemy, że są już wydrukowane materiały dla uczniów do etapu IV-VI szkoły podstawowej i gimnazjum. Materiały będą rozprowadzane na spotkaniach rejonowych dla katechetów.
  8. Wraz z końcem roku kalendarzowego przypominamy o uregulowaniu symbolicznej należności za Zeszyty Formacji Katechetów.
  9. W Wigilię Świąt Bożego Narodzenia swoje imieniny obchodzi ks. bp Adam Odzimek. Pamiętajmy o czcigodnym Solenizancie w naszych modlitwach.
  10. Rozpoczynająca się po Świętach Bożego Narodzenia tradycyjna wizyta duszpasterska w żaden sposób nie może stać się pretekstem w przypadku księży do nieobecności w szkole.

 

 

Dyrektor Wydziału Katechetycznego

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

Pobierz plik:

 

 

 

 

 

 

 

Darmowy licznik odwiedzin