A A A

"Biuletyn katechetyczny" nr 16-17 (122-123) maj - czerwiec 2014

 

 

 

 

WDZIĘCZNOŚĆ I ZOBOWIĄZANIE ZA KANONIZACJĘ JANA PAWŁA II

 

W Niedzielę Bożego Miłosierdzia, 27 kwietnia 2014 r. przeżywaliśmy uroczystość kanonizacji bł. Jana Pawła II. Było to ważne wydarzenie, zarówno dla Kościoła powszechnego, jak i dla nas Polaków. W przekonaniu milionów ludzi na całym świecie Jan Paweł II żył i umarł w opinii świętości. Dowodem są choćby pamiętne słowa: „santo subito”, które rozbrzmiewały na Placu św. Piotra w dniu pogrzebu Ojca Świętego z ust tych, którzy mieli okazję spotykać się z nim oraz doświadczyć jego dobroci i szacunku dla każdego człowieka czy ogromnej wiary, przepełnionej radością.

Z kanonizacji Jana Pawła II wypływa wdzięczność, jak i wielkie zobowiązanie dla wierzących w Polsce, zwłaszcza katechetów. Ojciec Święty swoim życiem dowiódł, że w każdym miejscu i czasie trzeba zawsze być „człowiekiem” oraz ukazywać dobroć i wielkość Boga. Jan Paweł II był dumny ze swojej polskości. Wiele razy mówił o Ojczyźnie, kulturze i tradycji Polski. Podczas pierwszej pielgrzymki do Polski, 2 czerwca 1979 r. w Warszawie, wołał: „Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. Natomiast 10 czerwca 1979 r. w Krakowie mówił: „proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię «Polska», raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością – taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym. (...) abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało, – abyście od Niego nigdy nie odstąpili, – abyście nigdy nie utracili tej wolności ducha, do której On «wyzwala» człowieka, – abyście nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest «największa», która się wyraziła przez Krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu”. Podczas ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny szczególnym wydarzeniem było zawierzenie Polski i Świata Bożemu Miłosierdziu w Bazylice Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach. Ojciec Święty chciał w ten sposób ukazać, jak ważna w życiu pojedynczego człowieka i całego narodu jest modlitwa. Wielokrotnie odwoływał się do postaci świętych i błogosławionych, aby wskazać, że świętość jest powołaniem każdego człowieka.

Św. Jan Paweł II podkreślał, że katecheci mają świadczyć o Bogu przede wszystkim swoim życiem. Mówił: „Od waszej posługi zależy wzrost i chrześcijańskie dojrzewanie powierzonych wam dzieci i młodzieży. W Kościele potrzebna jest katecheza szerząca znajomość słowa Bożego, wiedzę o sakramentach, liturgii i powinnościach życia chrześcijańskiego. Czasem jednak, szczególnie w pewnych momentach okresu dojrzewania, potrzebna jest katecheza ułatwiająca wybór drogi życiowej. Tylko w świetle wiary i modlitwy można zrozumieć sens i siłę Bożego wezwania. Spełniajcie z wiarą waszą posługę katechetów, szukajcie dla niej sił w modlitwie, potwierdzajcie ją konsekwentnym życiem chrześcijańskim. Uczcie się przemawiać do współczesnej młodzieży, bądźcie autentycznymi i wiarygodnymi wychowawcami ukazującymi ewangeliczny ideał jako powszechne powołanie i wyjaśniającymi, na czym polega sens i wartość różnych powołań do życia konsekrowanego” (Watykan, 4 października 1990 r.). Ojciec Święty wskazywał również, że misja katechetów wymaga wielkiej subtelności, szczególnie wobec młodych: „Pamiętajcie: służyć młodym znaczy służyć Kościołowi! Jest to pierwszoplanowe zadanie, któremu często trzeba podporządkować inne zadania, obowiązki, interesy. Kochajcie młodych, tak jak kocha ich Chrystus. Starajcie się ich poznać i postępujcie tak, aby oni was poznali. Idźcie do nich, gdyż często oni sami do was nie przyjdą. Stańcie się przede wszystkim odważnym narzędziem wezwania, jakie Pan kieruje do młodych” (Watykan, 25 stycznia 1985 r.).

Z okazji kanonizacji Jana Pawła II odbywały się: koncerty, przedstawienia, wieczory poezji czy czuwania. Miały one na celu wyrażenie wdzięczności i pamięci o jednym z najwybitniejszych synów naszej Ojczyzny. Przed katechetami zaś stoi zadanie i zobowiązanie, by przypominać jego nauczanie i dziedzictwo wiary, jakie pozostawił oraz głosić, że jest szczególnie bliskim orędownikiem, do którego możemy zawsze się zwracać i za którego powinniśmy nieustannie dziękować i wielbić Pana Boga.

 

 

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 


 

 

 

W ramach przygotowań do przyjęcia sakramentu bierzmowania

 

JESTEM ŚWIADKIEM CHRYSTUSA – BO MUSZĘ... BO POWINIENEM... BO CHCĘ...

[Konferencja na spotkanie po przyjęciu sakramentu bierzmowania]

 

Proponowana Ewangelia: J 15,1-10 (Jezus prawdziwym krzewem winnym)

Stało się! Po miesiącach oczekiwań, wielu godzinach spędzonych nad katechizmowymi pytaniami, po kilkunastu spotkaniach i „próbach” wreszcie przyszedł ten właściwy czas. Oto ksiądz biskup wypowiedział sakramentalne słowa: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego” i stało się. Ale właściwie co? Bo nie było ani silnego powiewu wiatru, ani nie zatrzęsły się ściany kościoła, a nad żadnym z bierzmowanych nie pojawił się choćby maleńki płomyczek... A jednak stało się: Duch Święty zstąpił w sobie wiadomy sposób i obdarował swymi darami. A teraz minął już jakiś czas od tego wydarzenia i na chwilę refleksji. Co zmieniło się od tamtej pory? Czym różni się życie chrześcijanina-kandydata od chrześcijanina wybierzmowanego? Czy nadal „wierzę, bo muszę. bo powinienem.”, a może „wierzę, bo chcę”? Dwie drogi rysują się po bierzmowaniu: jedna z napisem „Koniec”, druga z napisem „Początek”. Którą wybrać?

„Koniec” – to droga dla leniwych, śpiochów, malkontentów, nieudaczników, karłów. Całkiem prosta: dzienniczek do kosza, pamiątka z bierzmowania głęboko do szuflady i wymazany z GPSa adres najbliższego kościoła. „Addio Dio!” Tylko czy nie szkoda było całego roku przygotowań? Popatrz na Twój dzienniczek kandydata do bierzmowania: tylko w ciągu jednego roku uczestniczyłeś kilkadziesiąt razy we Mszy Świętej, w ciągu tylko jednego miesiąca kilkanaście razy byłeś na nabożeństwie różańcowym (może nawet kilka razy odmówiłeś „Zdrowaś Maryjo.” przez mikrofon), w grudniu heroicznie wstałeś rano (a jeszcze było ciemno i do tego mróz!), by może pierwszy raz w życiu uczestniczyć w roratach, do tego kilka razy przeszedłeś Drogę Krzyżową. Jesteś wielki! Jesteście wielcy! Tylko czy chcecie teraz wyrzucić całoroczną systematyczną pracę do kosza? I stchórzyć? Wyobraźcie sobie sportowca, który trenował kilkanaście miesięcy bardzo intensywnie i tylko raz wystartował, a potem. poszedł na emeryturę.

Jest jeszcze jedna droga. Trudniejsza. ale czy smakuje coś co przychodzi łatwo? To taka „droga pod prąd”. Droga, na której bierzmowanie jest początkiem czegoś wspaniałego. Droga dojrzałego chrześcijanina, droga świadka Chrystusa. Tu już nie mówi się „wierzę, bo muszę” czy „wierzę, bo powinienem”, ale „wierzę, bo chcę”. To jest wybór! To moje życie! Papież Franciszek do bierzmowanych powiedział: Trwajcie na drodze wiary z mocną nadzieją w Panu. Na tym polega tajemnica naszej drogi! On daje nam odwagę, by iść pod prąd. Nie ma takich trudności, ucisków, niezrozumienia, które mogłyby nas przerażać, jeśli trwamy zjednoczeni z Bogiem, tak jak latorośle są złączone z winnym krzewem, jeśli nie utracimy przyjaźni z Nim, jeśli dajemy Mu coraz więcej miejsca w naszym życiu. Powinno to mieć miejsce także, wręcz nade wszystko, jeśli czujemy się biedni, słabi, grzeszni, ponieważ Bóg daje siłę naszej słabości, bogactwo naszemu ubóstwu, nawrócenie i przebaczenie naszemu grzechowi. Pan jest tak miłosierny, zawsze przebacza, gdy idziemy do Niego.

Wielką zachętą dla nas powinny być również słowa pozostawione przez św. Jana Pawła II. W 2001 roku, do młodzieży zgromadzonej nad Jeziorem Lednickim na Apelu Młodych Trzeciego Tysiąclecia, wołał: Duc in altum! [ – Wypłyń na głębię]. Dziś te Jezusowe słowa kieruję do każdego i każdej z was: Wypłyń na głębię! Zawierz Chrystusowi, pokonaj słabość i zniechęcenie, i na nowo wypłyń na głębie! Odkryj głębie własnego ducha. Wnikaj w głębie świata. Przyjmij słowo Chrystusa, zaufaj Mu i podejmij swą życiową misję. Ludzie nowego wieku oczekują twojego świadectwa. Nie bój się! Wypłyń na głębię! – jest przy tobie Chrystus.

Wszyscy jak tu stoimy jesteśmy ludźmi wierzącymi, ale też mamy stawać się ludźmi dojrzałymi w wierze. Podczas jednej z audiencji generalnych papież Franciszek mówił: Kiedy przyjmujemy w naszym sercu Ducha Świętego i pozwalamy mu działać, to sam Chrystus staje się obecny w nas i przybiera realne kształty w naszym życiu. To On, sam Chrystus będzie się poprzez nas modlił, przebaczał, wlewał nadzieję i pocieszenie, aby służyć naszym braciom, stać się bliskim dla potrzebujących i ostatnich, aby tworzyć komunię, rozsiewać pokój. Pomyślcie, jakie to ważne, że przez Ducha Świętego przychodzi sam Chrystus, aby wszystko to czynić pośród nas i dla nas. Zatem każdego dnia mamy wsłuchiwać się w to, co mówi do nas Jezus Chrystus. Każdego dnia mamy powierzać Mu nasze życie, nasz trud, naukę, pracę. Przez całe nasze życie mamy uświęcać się, pamiętając o sakramencie pokuty, o niedzielnej i świątecznej Mszy Świętej, o codziennej modlitwie, o lekturze Pisma Świętego. Każdego dnia mamy stawać się świadkami Chrystusa w domu, w czasie wakacji, a potem w nowej szkole, w nowym środowisku, wśród nowych kolegów.

Dziś do Was, do bierzmowanych zwraca się papież Franciszek: Ufajmy w działanie Boga! Z Nim możemy czynić wielkie rzeczy. Sprawi On, że odczujemy radość, iż jesteśmy Jego uczniami, Jego świadkami. Postawcie na wielkie ideały, na wielkie sprawy. My chrześcijanie nie zostaliśmy wybrani przez Pana dla błahostek, idźcie zawsze dalej, do wielkich spraw. Młodzi, zaryzykujcie życie dla wielkich ideałów! Te słowa są bardzo aktualne. Po bierzmowaniu przychodzi czas na to, abyście dali świadectwo Waszej wiary! Zatem „Wypłyńcie na głębię!” – na głębię, nowych zadań wynikających z tego, że jesteście bierzmowani, czyli naznaczeni Duchem Świętym. Bądźcie świadkami Chrystusa! To jest prawdziwa droga ludzi wielkich, napełnionych darem mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, bojaźni Bożej, pobożności.

Na zakończenie przyjmijcie jeszcze jedno słowo papieża Franciszka: Otwórzmy Mu [=Chrystusowi] drzwi, dajmy się Jemu prowadzić, pozwólmy, aby nieustanne działanie Boga uczyniło nas nowymi ludźmi, ożywianymi Bożą miłością, którą daje nam Duch Święty! Jakże byłoby to piękne, gdyby każdy z was, mógł wieczorem powiedzieć: dzisiaj w szkole, w domu, w pracy prowadzony przez Boga, uczyniłem gest miłości wobec kolegi, rodziców czy osoby starszej!

1. W czasie konferencji warto zaprezentować świadectwo znanych ludzi dotyczących działania Ducha Świętego w ich życiu oraz ich zaangażowania w rozwój własnej wiary i życie Kościoła. Może to być inspiracja do poszukiwań dla bierzmowanych.

2. To ostatnie spotkanie warto wykorzystać do przedstawienia młodzieży wspólnot i grup działających w parafii (np. KSM, oaza, parafialny Caritas, ministranci, schola etc.). Można również podjąć inicjatywę założenia nowej grupy, w skład której mogliby wejść bierzmowani.

 

 

Ks. Stanisław Piekielnik

 

 


 

 

 

OGŁOSZENIA

 

  1. Wyrażam wdzięczność PT. Księżom, Siostrom zakonnym i Katechetom świeckim za wielostronną pomoc w zorganizowaniu tzw. „Dnia Bierzmowanych” dla młodzieży gimnazjalnej w wybranych sanktuariach diecezji.
  2. Wydział Katechetyczny ponawia prośbę o organizację katechezy w oddziałach przedszkolnych dla 3- i 4-latków oraz 5-latków na rok szkolny 2014/2015. Od roku szkolnego 2011/2012 jest obowiązkowa edukacja przedszkolna dla 5-latków, natomiast w wielu przedszkolach publicznych brakuje katechezy. W nowo powstałych przedszkolach prywatnych należy omówić z rodzicami i dyrekcją możliwość realizacji katechezy, bowiem powinna to być wspólna inicjatywa rodziców i duszpasterzy.
  3. Dziękuję PT. Katechetom za posługę katechetyczną: Księżom, Siostrom zakonnym i Katechetom świeckim, za zaangażowanie w szkole i parafii. Dziękuję za zaangażowanie w organizowane przez Wydział Katechetyczny konkursy na wszystkich poziomach oraz rejonowe i ogólnodiecezjalne zjazdy, sympozja i spotkania, których tematyka wpisuje się w tegoroczny program Wierzę w Syna Bożego, a które są ważnym etapem formacji.
  4. Wyrażam podziękowanie za całoroczną pracę Wydziałowi Katechetycznemu: siostrze Marii Lużyńskiej (sekretariat), metodyczkom: s. Elżbiecie Gajowiak, p. Ewie Majcher i p. Jolancie Strojek; księżom wizytatorom: ks. Krzysztofowi Badeńskiemu, ks. Dariuszowi Frydrychowi, ks. Andrzejowi Gozdurowi i ks. Stanisławowi Piekielnikowi za ich ofiarną i profesjonalną posługę.
  5. Pragnę wyrazić podziękowanie wszystkim diecezjalnym Metodykom ds. katechezy za organizację spotkań formacyjnych w rejonie i przygotowanie oraz omówienie tzw. lekcji otwartych w dekanatach.
  6. Bardzo serdecznie dziękuję p. Justynie Adamczyk i współpracującej z nią p. Renacie Strzelec za całoroczne przewodniczenie w komitecie reprezentującym katechetów, za wszelką troskę, trud i serce poświęcone naszej wspólnocie.
  7. Dziękuję wszystkim PT. Katechetom za udział w tzw. „katechezach otwartych” w ramach dekanatów, w których powinni uczestniczyć katechizujący z danego dekanatu: księża, siostry zakonne i katecheci świeccy.
  8. Od 7 sierpnia 2014 r. wydawane będą misje kanoniczne do nauczania religii katechizującym, którzy z różnych racji nie mają misji stałej. Misję do nauczania religii odbiera katechizującym ksiądz proboszcz parafii, na terenie której znajduje się szkoła. Misję może odebrać również osobiście katecheta, przedstawiając pisemną prośbę księdza proboszcza.
  9. W czasie wakacyjnym (w dn. 7-31 sierpnia) zachęcam do odwiedzin Wydziału Katechetycznego, celem odebrania właściwych zaświadczeń, dostarczenia zaległych dokumentów, uregulowania należności za „Zeszyty Formacji Katechetów”.
  10. Wraz ze zbliżającym się nowym rokiem szkolnym 2014/2015 przypominam o obowiązujących w naszej diecezji katechizmach i pomocach katechetycznych. Należy je nabywać przez pośrednictwo Księgarni św. Kazimierza w Radomiu (tel. 48 3406230).
  11. Zjazdy na rozpoczęcie nowego roku szkolnego 2014/2015 odbędą się w następujących terminach:
    – 28 sierpnia 2014 r. (czwartek), godz. 9.30 – siostry zakonne i katecheci świeccy;
    – 29 sierpnia 2014 r. (piątek), godz. 9.30 – księża i zakonnicy.
  12. 12. Numery podręczników do nauki religii obowiązujące w diecezji radomskiej są podane na stronie internetowej Wydziału Katechetycznego. Podajemy numery podręczników, które są wprowadzane w roku szkolnym 2014/2015 jako NOWE w poszczególnych etapach edukacyjnych:
    – kl. III szk. podst. – PRZYJMUJEMY PANA JEZUSA – RA-13-01/10-RA-1/14;
    – kl. VI szk. podst. – WIERZĘ W KOŚCIÓŁ – RA-23-01/10-RA-2/14;
    – kl. III gimnazjum – ŻYĆ W MIŁOŚCI BOGA – RA-33-01/10-RA-3/14;
    – kl. III liceum i kl. IV technikum – ŚWIADEK CHRYSTUSA W RODZINIE – RA-43-01/10-RA-4/14. 

 

Dyrektor Wydziału Katechetycznego

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

Pobierz plik:

 

 

 

 

 

 

 

Darmowy licznik odwiedzin