A A A

"Biuletyn katechetyczny" nr 64-65-66 (170-171-172) październik - listopad - grudzień 2018

 

 

 

 

DUCH ŚWIĘTY WYPEŁNIA I UŚWIĘCA KOŚCIÓŁ ORAZ PROWADZI DO CHRYSTUSA. DAR SYNOSTWA BOŻEGO

 

Święty Jan Paweł II wskazuje, iż „Duch Święty, którego Ojciec posłał w imię Syna sprawia, że człowiek uczestniczy w wewnętrznym życiu Boga, że jest na podobieństwo Chrystu­sa również synem, a także dzieckiem tych dóbr, które są udziałem Syna (por. Ga 4,7)” (TMA 8). To synostwo Boże człowieka zaszczepione zostało w ludzkiej duszy przez łaskę uświęcającą Ducha Świętego podczas sakramentu chrztu. Bóg skierował zaproszenie do każdego człowieka, aby żył we wspólnocie Trójcy Świętej, dążył nieustannie do świętości i osiągnął życie wieczne w niebie. Zatem „Zjednoczeni z Synem w miłości Ducha Świętego, chrześcijanie są równocześnie zjednoczeni z Ojcem” (ChL 18). Bóg, ofiarując człowiekowi synostwo, nie tylko obmywa go z grzechów, ale również uświę­ca i usprawiedliwia oraz sprawia, że człowiek staje się dzieckiem Bożym. Sakrament chrztu włącza także we wspólnotę Kościoła i jego posłannictwo, natomiast kolejne sakramenty, pomagają w kształtowaniu synostwa Bożego w człowieku. Zwłaszcza dotyczy to bierzmowania, podczas którego Duch Święty ubogaca siedmioma darami, a także cnotami, które udoskonalają człowieka. Jednocześnie pomagają wiernym być uległymi i posłusznymi wobec natchnień Bożych (por. KKK 1831). Dzięki Duchowi Świętemu wszyscy ludzie mogą rozwijać swoją wiarę i coraz bardziej upodabniać się do Syna Bożego – Jezusa Chrystusa. Tak więc „Stając się członkiem Kościoła, ochrzczony «nie należy już do samego siebie» (1Kor 6,19), ale do Tego, który za nas umarł i zmartwychwstał. Od tej chwili jest powołany, by poddał się innym i służył im we wspólnocie Kościoła, by był «posłuszny i uległy» (Hbr 13,17)” (KKK 1269). W nawiązaniu z Bogiem synowsko-ojcowskiej relacji pomaga wypełnianie przykazań i życie zgodnie z nauką Kościoła. Dlatego katecheci i duszpasterze powinni mocno podkreślać, jak ważne jest odrzucenie grzechu i unikanie zła. Muszą wyjaśnić, na czym polega życie w wolności dzieci Bożych i w jaki sposób rozumieć wolność chrześcijańską, która nie jest samowolą, ale życiem według planów Bożych. Mają przypominać, że wszystkie wartości, jakimi powinien kierować się człowiek w swoim życiu opierają się na nauce zawartej w przykazaniu miłości. Być synem Bożym to oddać się we władanie Boga, który kocha i jest najlepszym wychowawcą człowieka. Dlatego chrześcijanin, aby żyć w Chrystusie, musi nieustannie walczyć z grzechem, własnymi słabościami i wadami (por. Rz 8,1-12). To Duch Święty wspomaga wierzącego w wyzwalaniu się z grzechów oraz życiu według zamysłu Bożego. Wzorem wszelkiego postępowania jest Jezus Chrystus – Nauczyciel i Przyjaciel człowieka. Niemniej jednak to dzięki obecności i działaniu Ducha Świętego nauka Boża dociera do każdego człowieka. W ten sposób realizuje się Boży plan doprowadzania człowieka do prawdy i pełni człowieczeństwa na ziemi oraz życia wiecznego w niebie. Dlatego też katecheci i wychowawcy mają głosić słowem i czynem, że Duch Święty jest tchnie­niem wszelkiego życia w Kościele. To On prowadzi wszystkich wierzących do Boga i pomaga w wypełnianiu różnych obowiązków. Duszpasterze i katecheci powinni wskazywać, jak wielką rolę w rozwoju człowieka i jego wiary pełni otrzymane synostwo Boże. To dzięki niemu katechizowani mogą uczestniczyć w nadprzyrodzonym życiu Chrystusa oraz w budowaniu Jego Ciała – wspólnoty Kościoła (por. KKK 799). Zadaniem wszystkich katechizujących jest przypominanie uczniom o nieustannej pracy nad sobą, której celem jest kształtowanie swojego człowieczeństwa i wiary. Dlatego też podczas katechezy szkolnej i parafialnej trzeba wskazywać na różne sposoby rozwijania synostwa Bożego w człowieku. Konieczność ciągłego poszerzania wiadomości i umacniania wiary jest niezbędna, aby autentycznie cieszyć się radością życia chrześcijańskiego.

 

Wskazania dla katechetów:
– Ukazać teksty Pisma Świętego i nauczania Kościoła, które mówią o synostwie Bożym Jezusa Chrystusa.
– Wyjaśnić, na czym polega dar synostwa Bożego i w jaki sposób katechizowani powinni go realizować w swoim życiu.
– Wskazać, jak otrzymane od Ducha Świętego dary i charyzmaty wzmacniają relację z Bogiem Ojcem i pomagają w rozwoju chrześcijańskiego powołania w Chrystusie.
– Uzasadnić, dlaczego sakramenty i nauka Kościoła pogłębiają synowską relację z Bogiem.
– Pomagać w realizowaniu synostwa Bożego w życiu rodzinnym, szkolnym, parafialnym.

 

 

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 


 

 

 

W ramach przygotowań do przyjęcia sakramentu bierzmowania

 

 

 

WYKUCI W OGNIU… DUCHA ŚWIĘTEGO

 [Propozycja konferencji dla młodzieży]

 

 

Pieśń: „Duchu Ogniu, Duchu Żarze…”
Czytanie: Dz 2,1-13

 

W tym roku symbolem, który będzie nam przyświecał podczas przygotowań do sakramentu bierzmowania będzie OGIEŃ. Stąd też tytuł tegorocznych konferencji: „Wykuci w ogniu… Ducha Świętego”. Tytuł nawiązuje do programu telewizyjnego pokazującego pracę kowali; ważny ze względu na wykorzystanie ognia, który rozgrzewa, oczyszcza, pozwala formować, a w efekcie przekształcać bezkształtną bryłę coś użytecznego, a też często pięknego.

 

Duch Święty – tak nazywamy Tego, którego wielbimy i któremu oddajemy chwałę wraz Ojcem i Synem – to Trzecia Osoba Trójcy Świętej. Różnie Go nazywamy. W Ewangelii wg św. Jana, gdy Jezus zapowiada i obiecuje Ducha Świętego, nazywa Go „Parakletem” (np. J 14,16). Dosłownie oznacza to „Ten, który jest wzywany przy czymś” (łac. ad-vocatus), ale też „Pocieszyciel”. Inne imiona to: Duch Pana, Duch Chrystusa, Duch Prawdy, Duch Boży…, a jego symbolami są: gołębica, woda, namaszczenie, ręka, palec, pieczęć, obłok i światło, a także ogień.

Ostatni z wymienionych symboli: ogień – to zadziwiające zjawisko. Od zawsze dla człowieka był czymś niezwykłym. Z jednej strony budził grozę, bo przynosił nieodwracalne zniszczenie, często śmierć, a w wielu sytuacjach nie można go było opanować; z drugiej strony jest bardzo pożyteczny: daje ciepło i światło, służy do przygotowania jedzenia, pomaga wytwarzaniu różnych rzeczy (np. kowalstwo, złotnictwo), służy do oczyszczania (np. metali, spalał śmieci). Niestety był także orężem w czasie wojny oraz formą egzekucji. Ogień służy też w liturgii, np. w Starym Testamencie wielokrotnie czytamy o „ofiarach całopalnych”, czyli takich, które złożone na ołtarzu spalano na Bożą chwałę (np. ofiara Abla z Rdz 4,4) lub o paleniu kadzideł, których dym wznosił się do nieba wraz z ludzkimi modlitwami (por. Ap 8,14; Flp 4,18).

Ogień to też sposób, w jaki Bóg objawia się człowiekowi. Pamiętamy historię Mojżesza, który na Górze Synaj zobaczył płonący krzak; ten, mimo że stał w płomieniach nie spalał się (Wj 3,1-7), a potem Bóg w słupie ognia i obłoku był obecny podczas wędrówki Izraelitów przez pustynię do Ziemi Obiecanej (np. Wj 13,21-22).

Ciekawą jest historia proroka Eliasza, który swoją modlitwą sprowadza ogień z nieba na ofiarę na górze Karmel (por. 1Krl 18,38-39). O nim autor Księgi Syracha powiedział: „powstał jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia” (Syr 48,1). Jest on figurą ognia Ducha Świętego, który przekształca wszystko, czego dotknie.

W Nowym Testamencie płomień i ogień stały się symbolami Ducha Świętego. Jan Chrzciciel oznajmił, że Ten, który przyjdzie po nim, ochrzci Izrael „Duchem Świętym i ogniem” (Mt 3,11; Łk 3,16). Pan Jezus mówił o tajemniczym ogniu, którym zamierza nas obdarzyć: „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął” (Łk 12,49).

W postaci języków „jakby z ognia” Duch Święty spoczywa na uczniach w poranek Pięćdziesiątnicy i napełnia ich sobą (Dz 2,3-4). Tradycja duchowa zachowała tę symbolikę ognia jako jedną z najlepiej wyrażających działanie Ducha Świętego: „Ducha nie gaście” (1Tes 5,19) (zob. KKK 696).

Ten ogień płonął w sercach uczniów z Emaus, gdy słuchali historii o Zmartwychwstaniu (Łk 24,32).

Ten ogień zstąpił na zebranych razem uczniów w dzień Zielonych Świąt (Dz 2,3). Podmuchowi wiatru, który napełnił dom podczas wydarzeń Pięćdziesiątnicy, towarzyszyły „języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden” (Dz 2,3). Później „wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami” (Dz 2,4).

To z tego opisu wynika, iż Jego misja polega na przemianie człowieka z zalęknionego, bojącego się wyjść na zewnątrz, w prawdziwego, mężnego, odważnego ucznia Jezusa Chrystusa, który staje na straży i w obronie Ewangelii, a dalej: w pełnego mądrości, pobożności i bojaźni Bożej misjonarza, który jest gotów przekazać wszystkim Dobrą Nowinę.

Ten ogień z nieba, ogień teofanii (objawiającego się Boga), ogień „dokonujący chrztu w ogniu i w Duchu” (Dz 1,5), symbolizuje teraz Ducha Świętego, a Kościół do tej pory żyje ogniem, który dzięki ofierze Jezusa Chrystusa objął cały świat.

 

 

Ks. Stanisław Piekielnik

 

 


 

 

 

OGŁOSZENIA

 

 

  1. Rok duszpastersko-katechetyczny 2018/2019 w diecezji radomskiej jest przeżywany pod hasłem: „W mocy Bożego Ducha”. Jest on drugim etapem Programu duszpasterskiego dla Kościoła katolickiego w Polsce, którego myślą przewodnią są słowa: „Duch, który umacnia miłość”.
  2. Adwentowy dzień skupienia dla katechetów świeckich odbędzie się 2 grudnia 2018 r. w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu. Dzień skupienia na temat: „W mocy Bożego Ducha” poprowadzi ks. prof. UKSW dr hab. Rafał Bednarczyk. Rozpoczęcie spotkania – godz. 10.00.
  3. W wydawnictwie „Paulistów” – Edycja św. Pawła ukazała się nowa Podstawa programowa katechezy Kościoła katolickiego w Polsce 2018. Do Podstawy programowej i Programu nauczania religii z 2018 r. będą przygotowane podręczniki dla ucznia i katechety oraz pomoce dydaktyczne. Od września 2019 r. zostaną wprowadzone nowe podręczniki dla klasy I i V szkoły podstawowej oraz klasy I liceum i technikum, jak również dla szkół branżowych. Przygotowane zostaną także nowe podręczniki dla klasy „0”.
  4. Należy przeprowadzić ocenę rekolekcji szkolnych dla dzieci i młodzieży za ubiegły rok szkolny i katechetyczny. Obecnie trzeba zaplanować rekolekcje na nowy rok katechetyczny 2018/2019, bowiem wymagają one szczególnej troski duszpasterskiej uwzględniającej uczniów, jak również nauczycieli i wychowawców. Konieczne jest przygotowanie odpowiednich zespołów osób do realizacji i koordynacji rekolekcji na terenie szkoły i parafii. Proponujemy warsztaty dla PT. Księży Prefektów, Sióstr zakonnych i Katechetów świeckich z ukazaniem struktury rekolekcji i praktycznym przygotowaniem zespołów. Warsztaty są planowane w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu 27 listopada 2018 r., godz. 19.00 (aula Bpa E. Materskiego).
  5. Prosimy, aby PT. Księża Proboszczowie zatroszczyli się o katechezę w oddziałach przedszkolnych dla 3- i 4-latków oraz 5- i 6-latków w roku szkolnym 2018/2019. Edukacja przedszkolna jest obowiązkowa i obejmuje również nauczanie religii. W nowo powstałych przedszkolach prywatnych należy omówić z rodzicami i dyrekcją możliwość realizacji katechezy, bowiem powinna to być wspólna inicjatywa rodziców i duszpasterzy.
  6. Przypominamy, że przygotowanie dzieci i młodzieży do sakramentów, szczególnie do Pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej w klasie III szkoły podstawowej oraz Sakramentu Bierzmowania obecnie w klasie III gimnazjum i w klasie VIII szkoły podstawowej, wymaga prowadzenia systematycznych spotkań w parafii. Taki obowiązek włączenia się w parafialne przygotowanie spoczywa na wszystkich katechizujących i wymaga wcześniejszego rozplanowania.
  7. Na stronie internetowej Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezji Radomskiej pod zakładką „Podręczniki” są zamieszczone informacje o podręcznikach, które zostały przygotowane na bazie Podstawy programowej i Programu nauczania religii z 2010 r. Jednocześnie pod zakładką CENTRUM EDUKACJI KATECHETYCZNEJ – PROGRAMY I PODRĘCZNIKI są umieszczone wszystkie Plany dydaktyczne edukacji religijnej i kryteria oceniania. Zachęcamy do śledzenia nowości.
  8. W Wydawnictwie i Drukarni w Sandomierzu oraz Księgarni św. Kazimierza w Radomiu są dostępne MULTIMEDIALNE POMOCE DYDAKTYCZNE, PŁYTY CD Z PIOSENKAMI I PIEŚNIAMI RELIGIJNYMI ORAZ PLANSZE KATECHETYCZNE I LITURGICZNE, które powinny służyć w katechezie na wszystkich etapach edukacyjnych.
  9. Zostały przekazane karty personalne dla katechizujących księży oraz katechetów świeckich i sióstr zakonnych. Prosimy wszystkich katechetów o ich wypełnienie i dostarczenie do Wydziału Katechetycznego. Przypominamy o systematycznym uzupełnianiu dokumentacji gromadzonej w Wydziale Katechetycznym, np. w związku z uzyskaniem dodatkowego wykształcenia czy prowadzonym doskonaleniem zawodowym.
  10. Serdecznie zapraszamy wszystkich PT. Katechetów do udziału w diecezjalnych konkursach katechetycznych: Konkurs plastyczny dla kl. I-III szkoły podstawowej – 08.05.2019; Konkurs dla kl. IV-VI szkoły podstawowej – 15.05.2019; Konkurs dla kl. VII-VIII szkoły podstawowej i klas III gimnazjum – po egzaminie gimnazjalistów; Konkurs plastyczny dla szkół specjalnych – 20.03.2019; Olimpiada Teologii Katolickiej dla szkół średnich pt. „Święty Jacek – wór ewangelizacji” – 27.02.2019 (etap diecezjalny).
  11. Przypominamy, że PT. Księża Wikariusze uczący w szkołach mają obowiązek brać udział w spotkaniach katechetyczno-metodycznych w rejonie i dekanacie. Zależy nam na odpowiedzialnym podejściu księży do katechezy w szkole i parafii. W dekanatach organizowane są tzw. „katechezy otwarte”. Zapraszamy z danego dekanatu księży, siostry zakonne i katechetów świeckich.
  12. Katechetów świeckich zapraszamy do uczestniczenia w rekolekcjach, które organizowane są w ośrodkach rekolekcyjnych na terenie naszej diecezji (terminy rekolekcji są podane w Biuletynie i stronie internetowej Wydziału Katechetycznego). W roku katechetycznym 2018/2019 rekolekcje poprowadzi ks. dr Konrad Wójcik.
  13. Diecezjalna pielgrzymka maturzystów na Jasną Górę w Częstochowie jest planowana na 10 kwietnia 2019 r.

 

 

Dyrektor Wydziału Katechetycznego

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 

 

 

 

Pobierz plik:

 

 

 

 

 

 

 

 

Darmowy licznik odwiedzin