A A A

"Biuletyn katechetyczny" nr 76-77 (182-183) listopad - grudzień 2019

 

 

 

 


EUCHARYSTIA JAKO OFIARA

 

W wymiarze religijnym ofiara to dar składany Bogu przez człowieka w celu pozyskania Jego błogosławieństwa. Ofiara jest darowaniem Bogu jakiegoś dobra. Człowiek przez ofiarowanie cząstki siebie łączy się niejako z Panem i Stwórcą. W ten sposób obdarowujący chce swojemu Stwórcy podziękować, wychwalać Go, prosić lub przeprosić. Jednak żadna ze składanych ofiar nie była w stanie naprawić skutków grzechu pierworodnego. Dlatego musiała pojawić się na ziemi Osoba, która z jednej strony będzie równa Bogu, z drugiej zaś – będzie bliska ludziom. Tą Osobą jest Jezus Chrystus – prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek. Całe Jego życie, a przede wszystkim Misterium – męka i śmierć na krzyżu, było doskonałą ofiarą przebłagalną dla Boga Ojca za grzechy ludzi i całego świata.

Chrystus w czasie Ostatniej Wieczerzy podał Apostołom chleb i wino, mówiąc, że są to Jego Ciało i Krew, która ma być wylana za wielu na odpuszczenie grzechów (por. Mt 26,26.28; Łk 22,19-20). W ten niezwykle wymowny sposób ustanowił sakrament Eucharystii, czyli bezkrwawą pamiątkę swojej ofiary krzyżowej. Z tego względu Eucharystia jest Najświętszą Ofiarą, która „uobecnia jedyną ofiarę Chrystusa Zbawiciela i włącza w nią ofiarę Kościoła” (KKK 1330). Ofiara krzyżowa Syna Bożego „dopełnia i przewyższa wszystkie ofiary Starego Przymierza” (KKK 1330). Chrystusowa ofiara nie miała swojego końca na Golgocie. Ona wiąż trwa i trwać będzie aż do ponownego przyjścia Zbawiciela. W czasie każdej sprawowanej Mszy świętej jest ona uobecniana, celebrowana i aktualizowana, nie będąc przy tym w żaden sposób ani powiększana, ani pomnażana (por. Ecclesia de Eucharistia, 12). W ten sposób „ofiara Chrystusa i ofiara eucharystyczna są jedną ofiarą” (KKK 1367). Są jedną, ale nie tą samą ofiarą. Jedność wypływa z faktu, iż zarówno na krzyżu, jak i na ołtarzu Jezus jest jednocześnie kapłanem i żertwą ofiarną. Natomiast różnica z tego, iż: 1) ofiara na krzyżu miała charakter krwawy, zaś ofiara na ołtarzu sprawowana jest w sposób bezkrwawy; 2) ofiara krzyżowa była dziełem samego Chrystusa, a w ofiarę eucharystyczną Jezus włącza lud Boży celebrujący Eucharystię; 3) ofiara na krzyżu dokonała się raz i tylko raz, podczas gdy ofiara na ołtarzu składana jest wielokrotnie.

W czasie Mszy świętej, podczas konsekracji mocą Ducha Świętego, chleb i wino zostają przeistoczone w Ciało i Krew Chrystusa. To właśnie w tym momencie Eucharystii uobecnia się i aktualizuje najdoskonalsza żertwa ofiarna, czyli ofiara krzyżowa Chrystusa. W tę najcenniejszą ofiarę Jezus włącza każdego uczestnika Najświętszego Zgromadzenia, który „składa Bogu Boską Żertwę ofiarną, a wraz z Nią samego siebie” (Lumen gentium, 11). Każdy członek Kościoła obecny na Mszy Świętej nie tylko składa swoją ofiarę, ale także otrzymuje łaski płynące z ofiary krzyżowej Jezusa (por. Ecclesia de Eucharistia, 11) oraz „dostępuje pojednania, które Chrystus uzyskał raz na zawsze dla ludzkości wszystkich czasów” (Ecclesia de Eucharistia, 12). Jezus, włączając w swoją ofiarę wszystkich członków Kościoła, wylewa na nich swoje łaski. Otrzymują oni także dary, które pozwalają im przyswoić sobie ofiarną postawę Jezusa – postawę miłości i posłuszeństwa wobec Boga Ojca, a także postawę miłości, troski i gotowości służenia bliźnim (diakonii). Jak uczył Jan Paweł II: „Uczestnicząc bowiem w ofierze Krzyża, chrześcijanin dostępuje udziału w ofiarnej miłości Chrystusa i zostaje uzdolniony oraz zobowiązany do okazywania tejże miłości w życiu poprzez wszystkie swoje postawy i czyny. W życiu moralnym objawia się i urzeczywistnia także królewska posługa chrześcijanina” (Veritatis splendor, 107). Ofiarniczy aspekt Eucharystii zobowiązuje wiernych do przyjmowania własnego cierpienia, a także w okazywaniu współczucia, solidarności, miłosierdzia i pomocy wobec każdego chorego, cierpiącego, słabego i potrzebującego. Ważne są także ofiary składane w intencjach wynagradzających za grzechy żywych i umarłych. W ten sposób wierni przede wszystkim praktykują miłość Chrystusa. Łaski, którymi Chrystus obdarza uczestników zgromadzenia eucharystycznego, pozwalają i zobowiązują wiernych do przyjęcia ofiarnej postawy Syna Bożego. Jest to postawa posłuszeństwa i miłości wobec Boga oraz miłosierdzia, pomocy, troski i diakonii (służenia bliźnim). Duże znaczenie we współcierpieniu z Chrystusem mają również przebłagalne i wynagradzające ofiary składane za grzechy ludzi (żywych i umarłych) oraz całego świata. W ten sposób wierni współdziałają z Bogiem i praktykują miłość Chrystusa.

 

Wskazania dla katechetów:
– wyjaśniać uczniom związek między ofiarą Chrystusa a ofiarą Kościoła;
– kształtować w uczniach postawy miłości i posłuszeństwa wobec Boga;
– kształtować w uczniach gotowość do złożenia ofiary i przyjęcia cierpienia;
– wyjaśniać uczniom sens ludzkiego cierpienia;
– kształtować w uczniach postawy współczucia i miłosierdzia wobec osób cierpiących;

– zachęcać uczniów do składania ofiar w intencjach wynagradzających za grzechy świata.

 

 

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 


 

 

 

W ramach przygotowań do przyjęcia sakramentu bierzmowania

 

 

 

JAK POWINNIŚMY SIĘ MODLIĆ?

 [Propozycja konferencji dla młodzieży]

 

 

Chrześcijaninowi modlitwa towarzyszy od dzieciństwa. Kiedy przygotowywaliście się do przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej wasi rodzice i dziadkowie, a być może także starsze rodzeństwo, uczyli was wielu obowiązkowych modlitw. Każdy z was zna na pamięć modlitwę ,,Ojcze nasz”, ,,Zdrowaś Mario”, ,,Aniele Boży”, ,,Pod Twoją Obronę”. Znacie wiele aktów strzelistych. Każdego dnia rano i wieczorem odmawiacie pacierz. Modlitwa zapewne towarzyszy wam również wiele razy wciągu dnia – kiedy przeżywacie jakieś ważne wydarzenie, kiedy czegoś się boicie, gdy zależy wam na powodzeniu waszych planów, a także gdy chcecie Panu Bogu podziękować za jakieś dobro. W naszym życiu często są takie momenty, gdy czujemy, że same nasze ludzkie siły i możliwości już nie wystarczą, a my jesteśmy zupełnie bezradni. Wtedy pozostaje modlitwa. Czym właściwie jest modlitwa? Co zrobić, aby była ona skuteczna? Jak powinniśmy się modlić?

W katechizmie YOUCAT czytamy: ,,Modlitwa to zwrócenie się sercem ku Bogu. Kiedy człowiek się modli, wchodzi w żywą relację z Bogiem” (nr 469). Każdy, kto wierzy w Pana Boga i kto Go kocha, poszukuje drogi, na której może się z Nim spotkać oraz języka, w którym może z Nim rozmawiać. Zarówno drogą, na której spotykamy Boga, jak i językiem, w którym z Nim rozmawiamy, jest nasza modlitwa – i to zarówno ta myślna, jak i wypowiedziana za pomocą słów. Jednak modlitwy nie można nauczyć się tak, jak uczy się techniki czy języka. Umiejętność modlitwy, a więc rozmowy z Bogiem, jest darem, który otrzymujemy nie inaczej, jak… modląc się.

Modlitwa przemienia nasze życie zarówno to osobiste, jak i życie świata. Kiedy spotykamy się z Chrystusem na modlitwie, rozmawiamy nie tylko z Jezusem, który jest Bogiem, ale rozmawiamy zarazem z naszym najlepszym Przyjacielem. Kiedy poznajemy Jego naukę i gdy zastanawiamy się nad nią, nad jej związkiem z waszymi marzeniami i planami na przyszłość, wówczas wszystko staje się nowe. Zjednoczeni na modlitwie z Jezusem – naszym Bogiem i Przyjacielem – zaczynamy oddychać nowym powietrzem. Razem tworzymy nowe cele i nowe ideały, które nadają życiu sens i dla których warto żyć. Poprzez kontakt z Jezusem na modlitwie uzyskujemy poczucie naszej życiowej misji, której nic nie może zakłócić. Poprzez modlitwę zaczynamy rozumieć, kim jesteśmy i poprzez nią otrzymujemy siłę, by oprzeć się duchowi tego świata.

Na prośbę apostołów Pan Jezus nauczył ich najważniejszej modlitwy, którą każdy z nas odmawia każdego dnia – modlitwy ,,Ojcze nasz”. W Ewangelii wiele razy widzimy jak Pan Jezus udaje się na miejsce osobne, ażeby tam się modlić. Działo się tak zwłaszcza po tym, jak dokonał jakiegoś cudu. Jezus odczuwał wówczas szczególną potrzebę przebywania sam na sam z Ojcem, by mu dziękować za Jego dobroć. Przed wyborem swoich uczniów Pan Jezus całą noc spędził na modlitwie. Modlitwa Psalmu 22 towarzyszyła Jezusowi, gdy umierał na krzyżu. Ale Pan Jezus modlił się nie tylko w tych szczególnych dla historii zbawienia momentach. Ewangelie wielokrotnie mówią, że przychodził w szabat do synagogi, gdzie regularnie uczestniczył w zwyczajnych modlitwach żydowskiej wspólnoty.

Na pewno zdarza się wam nieraz doświadczać w życiu zniechęcenia. Często nie macie zwyczajnie ochoty zająć się swoimi codziennymi obowiązkami, a wasze myśli są rozproszone. Receptą na taki stan jest modlitwa. Święty Jan Paweł II, dzieląc się swoim osobistym doświadczeniem wiary, wyznał, że gdy dorastał, i gdy przeżywał podobne chwile, jego ojciec nauczył go modlitwy do Ducha Świętego. Powiedział: ,,Nie modlisz się dosyć do Ducha Świętego. Powinieneś się modlić do Niego”. I wtedy przekazał mu następującą modlitwę: ,,Duchu Święty, proszę Cię o dar mądrości do lepszego poznawania Ciebie i Twoich doskonałości Bożych, o dar rozumu do lepszego zrozumienia ducha tajemnic wiary świętej, o dar umiejętności, abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary, o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady i u Ciebie ją zawsze znajdował, o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie nie mogły mnie od Ciebie oderwać, o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością, o dar bojaźni Bożej, abym lękał się grzechu, który Ciebie, o Boże, obraża”. Podczas pierwszej pielgrzymki do Polski Jan Paweł II polecał tę właśnie modlitwę na spotkaniu z młodzieżą przy kościele św. Anny w Warszawie. Powiedział wtedy: ,,Przyjmijcie ode mnie tę modlitwę, której nauczył mnie mój ojciec i pozostańcie jej wierni”. Można dopowiedzieć, modlitwę, która doprowadziła Go do świętości.

 

 

Ks. Wojciech Wojtyła

 

 


 

 

 

OGŁOSZENIA

 

 

  1. Rok duszpastersko-katechetyczny 2019/2020 w diecezji radomskiej jest przeżywany pod hasłem: „Wielka tajemnica wiary”. Jest on pierwszym etapem nowego trzyletniego Programu duszpasterskiego dla Kościoła katolickiego w Polsce na lata 2019-2022, którego myślą przewodnią są słowa: „Eucharystia daje życie”.
  2. Adwent jest okazją do odkrycia wraz z Maryją na nowo tajemnicy Chrystusa, który jest sensem życia i wiary oraz historii ludzkości. Wspominając przyjście historyczne, kierujemy nasze myśli ku przyszłości, ku ostatecznemu spotkaniu z Chrystusem. W tym czasie Kościół zachęca nas do wpisanych w polską tradycję Rorat, czyli Mszy świętych ku czci Najświętszej Marii Panny. Wykorzystajmy dobrze czas Adwentu poprzez systematyczne uczestnictwo wraz z dziećmi i młodzieżą w Roratach oraz naukę stosownych pieśni, udział w parafialnych rekolekcjach, spowiedzi, a także organizowanie w szkołach okolicznościowych spotkań świątecznych. Organizując szkolne akademie świąteczne czy też „dzielenie się opłatkiem”, pamiętajmy o wcześniejszym zaproszeniu miejscowych duszpasterzy.
  3. Adwentowy dzień skupienia dla katechetów świeckich odbędzie się 1 grudnia 2019 r. w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu. Dzień skupienia na temat: „Wielka tajemnica wiary” poprowadzi ks. dr Grzegorz Głąb – wykładowca w Instytucie Polonistyki KUL. Rozpoczęcie spotkania – godz. 10.00.
  4. Przypominamy, że zgodnie ze wskazaniami Komisji Wychowania Episkopatu Polski przygotowanie dzieci i młodzieży do sakramentów, szczególnie do Pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej w klasie III szkoły podstawowej oraz Sakramentu Bierzmowania w klasie VIII szkoły podstawowej, wymaga prowadzenia systematycznych spotkań w parafii. Taki obowiązek włączenia się w parafialne przygotowanie spoczywa na wszystkich katechizujących i wymaga wcześniejszego rozplanowania.
  5. Należy przeprowadzić ocenę rekolekcji szkolnych dla dzieci i młodzieży za ubiegły rok szkolny i katechetyczny. Obecnie trzeba zaplanować rekolekcje na nowy rok katechetyczny 2019/2020, bowiem wymagają one szczególnej troski duszpasterskiej uwzględniającej uczniów, jak również nauczycieli i wychowawców. Konieczne jest przygotowanie odpowiednich zespołów osób do realizacji i koordynacji rekolekcji na terenie szkoły i parafii.
  6. Przypominamy, że PT. Księża Wikariusze uczący w szkołach mają obowiązek brać udział w spotkaniach katechetyczno-metodycznych w rejonie i dekanacie. Zależy nam na odpowiedzialnym podejściu księży do katechezy w szkole i parafii. W dekanatach organizowane są tzw. „katechezy otwarte”. Zapraszamy z danego dekanatu księży, siostry zakonne i katechetów świeckich.
  7. Katechetów świeckich zapraszamy do uczestniczenia w rekolekcjach, które organizowane są w ośrodkach rekolekcyjnych na terenie naszej diecezji (terminy rekolekcji są podane w Biuletynie i stronie internetowej Wydziału Katechetycznego). W roku katechetycznym 2019/2020 rekolekcje poprowadzi ks. Przemysław Wójcik.
  8. Diecezjalna pielgrzymka maturzystów na Jasną Górę w Częstochowie jest planowana 22 kwietnia 2020 r.
  9. Na stronie internetowej Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezji Radomskiej pod zakładką „Podręczniki” są zamieszczone informacje o podręcznikach, które zostały przygotowane na bazie Podstawy programowej i Programu nauczania religii z 2010 r. Jednocześnie pod zakładką Centrum Edukacji Katechetycznej – programy i podręczniki są umieszczone wszystkie Plany dydaktyczne edukacji religijnej i kryteria oceniania. Zachęcamy do śledzenia nowości.
  10. W Wydawnictwie i Drukarni w Sandomierzu oraz Księgarni św. Kazimierza w Radomiu są dostępne multimedialne pomoce dydaktyczne, płyty CD z piosenkami i pieśniami religijnymi oraz plansze katechetyczne i liturgiczne, które powinny służyć w katechezie na wszystkich etapach edukacyjnych.
  11. Serdecznie zapraszamy wszystkich PT. Katechetów do udziału w diecezjalnych konkursach katechetycznych: Konkurs plastyczny dla kl. I-III szkoły podstawowej – 6 maja 2020 r. [ Temat: Święty Jan Paweł II w oczach dziecka]; Konkurs dla kl. IV-VI szkoły podstawowej – 13 maja 2020 r. [Temat: Żyć Eucharystią]; Konkurs dla kl. VII- -VIII szkoły podstawowej – 12 maja 2020 r. [Temat: Święty Paweł]; Konkurs plastyczny dla szkół specjalnych – 25 marca 2020 r. [Temat: Święty Jan Paweł II w oczach dziecka]; Olimpiada Teologii Katolickiej dla szkół średnich – etap szkolny – 4 grudnia 2019 r., etap diecezjalny – 4 marca 2020 r., etap ogólnopolski – 17-18 kwietnia 2020 r. [Temat: „Dumni z Ewangelii i z Polski”].
  12. Informujemy, że została zmieniona data przeprowadzenia etapu szkolnego Olimpiady Teologii Katolickiej, z 20 listopada 2019 r. na 4 grudnia 2019 r.
  13. Wraz z końcem roku kalendarzowego przypominamy o uregulowaniu symbolicznej należności za Zeszyty Formacji Katechetów.
  14. W Wigilię Świąt Bożego Narodzenia swoje imieniny obchodzi ks. bp Adam Odzimek. Pamiętajmy o czcigodnym Solenizancie w naszych modlitwach.
  15. Przeżywając na nowo Tajemnicę Wcielenia Syna Bożego, życzymy wszystkim Katechetom radości z posługi głoszenia Dobrej Nowiny.

 

 

Dyrektor Wydziału Katechetycznego

Ks. Stanisław Łabendowicz

 

 

 

 

 

 

Pobierz plik:

 

 

 

 

 

 

 

 

Darmowy licznik odwiedzin